7. Swanenburg
De voormalige buitenplaats Swanenburg ligt aan de Zwanenburgseweg tussen Oostkapelle en Serooskerke. Het is in de 17e eeuw gesticht als buitenplaats op de plaats van een boerderij. Rond 1700 krijgt de buitenplaats meer allure door uitbreiding van aanleg en grondbezit. Ook wordt de oostelijke toegangslaan aangelegd (huidige Zwanenburgseweg vanaf Noordweg tot buitenplaats). De bloeiperiode was van korte duur, tot ca. 1763. Hierna wordt Swanenburg weer een boerenbedrijf. In 1797 wordt het herenhuis verbouwd tot het huidige pand. De inundatie in 1944 en de ruilverkaveling zorgden ervoor dat er nu niet veel meer te zien is van de voormalige gronden die bij de buitenplaats hoorden. De vijver achter het huis en de toegangswegen zijn de enige elementen die nog direct zijn terug te voeren tot de 18e-eeuwse situatie.
De kaart van Hattinga met de locatie van Swanenburg.
Gravure van Swanenburg.
Historisch onderzoek
Voor dit buiten is een historisch onderzoek gedaan.
Herstelplan
Voor dit buiten is een herstelplan opgesteld. De voortuin is hersteld door aanplant van leilindes en buxus- en ligusterhagen. Ook zijn er grindpaadjes aangelegd. Bij de noordelijke zijgevel van het huis (wat vroeger een centraal punt was) zijn een aantal bomen en een ligusterhaagje geplant. In het achterliggende weiland zijn bomen aangeplant om de oude lanenstructuur terug te laten komen.
De herstelde voortuin van Swanenburg.
Bron
Tekst: Historisch onderzoek verborgen buitenplaats Zwanenburg; Stichting PHB.
Oude kaart: Fragment van de Kaart van Walcheren door D.W.C. en A. Hattinga, 1750.
Gravure: TU Delft, prentenkabinet.
Fotograaf: SLZ.
